تبليغاتX
چایخانه
چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387

به نام آنكه هستي ازو يافت شد...




                                   




   به طواف كعبه رفتم به درون رهم ندادند



                                 كه برون چه كرده بودي كه درون خانه آيي


نايب الزياره همه دوستان بودم.




 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:13  توسط سید رسول   | 

سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386

 

 

ساقیا آمدن عید مبارک بادت...

 

 

سالی پر از خیر و برکت رو برای همه دوستان آرزو می کنم.

 

یا علی.

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 18:58  توسط سید رسول   | 

جمعه سوم اسفند 1386

 

 

    الو سلام منزل خداست؟ اين منم مزاحمي که آشناست هزار دفعه

   اين شماره رادلم گرفته  است ولي هنوز پشت خط در انتظار يک صداست

   شما که گفته ايد   پاسخ سلام واجب  است  به ما که مي رسد ،

   حساب بنده هايتان جداست؟  

     الو .... دوباره قطع و وصل  تلفنم شروع شد...

      خرابي از دل من است يا که عيب سيم هاست؟

 

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:35  توسط سید رسول   | 

چهارشنبه دهم بهمن 1386

 

لب پیاله ز شادی به هم نمی آید

 

زمین میکده خوش خاک بی غمی دارد..!

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:14  توسط سید رسول   | 

جمعه بیست و یکم دی 1386
                                                  

                      

   

          محرم آمد و کمان هلال به دوش گرفت

 

                      تیر عشق به کف و دل  عشاق رو به رو...!

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 10:43  توسط سید رسول   | 

دوشنبه دهم دی 1386
 

 سلام

به همه تون اعیادی که پیش رو داشتید رو تبریک میگم...

انشالله که محرم پرباری هم داشته باشید. ما که امسال به لطف وزارت علوم و به قول معروف تحقیقات محرم رو باید در منزل مشغول مطالعه و درس و بحث باشیم!

این چند سطر هم تقدیم به مشتریان چایخانه:

 

بعضی جاها در روایت آمده که نکیر ومنکر در قبر می آیند و نزدیک می شوند و سینه مومن را بو

 می کنند. شاید هم لباسشان همهان لباسهای عادی و همیشگی باشد. وقتی از سینه مومن عطر

امیرالمومنین(ع) به شامه آنها میخورد - سوال نکرده - عقب میروند . حالا هنوز

 نپرسیده اند «من ربک» . تا عطر امیرالمومنیین(ع) آمد، از پشت سر ، عقب عقب

میروند. خوب عقب که رفتند چه کار می کنند؟ لباسشان را عوض می کنند و لباس بشیر و مبشر

 را می پوشند. یعنی با اخلاق خوش و با روی زیبا بر می گردند. آنها قدرت دارند، خودشان را

می سازند و جلو می آیند . مثل شما که پیش یک عزیز یا جای قشنگی می خواهی بروی، خودت

را می سازی، اینها هم به صورتی بشاش و زیبا خود را می سازند ونزدیک می آیند و سینه میت

را بو میکنندآن وقت کیف میکنند و اصلا سوال نمی کنند. فقط می خواهند استشمام کنند وعطر علی

را بگیرند. چون این دوست و شیعه امیرالمومنین است.

 

«مرحوم حاج اسماعیل دولابی»

 

بردل یاقوت با خط طلا بنوشته اند

شیعیان حاجی شدند چون دور حیدر گشته اند

هر که با حیدر نباشد مطمئنا کافر است

اهل سنت دور کعبه از ازل گم گشته اند!

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 14:15  توسط سید رسول   | 

چهارشنبه هفتم آذر 1386
 

 

       در زلف تو بند بود داد دل ما..

                              

                          

                    در بند کمند بود داد دل ما

       

    

      ای داد به داد دل ما کس نرسید

 

                      

                از بس که بلند بود داد دل ما...!

 

<قیصر>

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 18:48  توسط سید رسول   | 

جمعه یازدهم آبان 1386
 

 

        شاعری شعر نوشت

            عنکبوتی از سقف

        روی دفتر افتاد

     مگس معرکه نام آور شد!

 

 

                                          ****

 

      سالکی خسته به دنبال حقیقت می رفت

        در مجاری اداری ...

                             گم شد!

 

                                          ****

 

      نانوایی ز قضا شاعر شد

      شاعری را غم نان

                      کاسب کرد!

 

                                          ****

 

      تاجری

      مجلس تفسیر گذاشت

      ابتدا

      فاتحه بر قرآن خواند! 

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 14:4  توسط سید رسول   | 

دوشنبه سی ام مهر 1386
 

عاقبت زنجیر مارا چون کلاف

 

بافت محکم این عمو زنجیرباف!

 

بافت محکم این عمو زنجیرباف

 

بعد از آن افکند پشت کوه قاف

 

 

بره ها! فکری به حال خود کنید

 

چون شبان و گرگ کردند ائتلاف

 

اینک این مائیم،نعشی نیمه جان

 

کرکسان گرد سر ما در طواف

 

ما ضعیفان تا چه مرداری کنیم

 

پهلوانان را که اینجا رفت ناف

 

آن یکی صد فخر دارد بر کلاه

 

گرچه بی شلوار شد روز مصاف

 

آن یکی دیگر به آواز بلند...

 

حرف حق را گفت اما در لحاف!

 

آن یکی دیگر به صد مردانگی

 

می کند تا صبح عین وشین و قاف!

 

آن دگر مانده است تا روشن شود

 

فرق آب مطلق و آب مضاف

 

کارگاه آسمان تعطیل باد..

 

تا که برگردد جناب از اعتکاف!

 

 

الغرض مثل برنج تازه دم

 

در چلوصاف دوستان گشتیم صاف

 

جهد مردان عمل کاری نکرد

 

مرحبا بر همت مردان لاف..

"محمدکاظم کاظمی "

 

ضمن عرض عذرخواهی از دوستان به خاطر غیبت و بیخبر اومدنم....

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 23:8  توسط سید رسول   | 

پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386
 

 

اینجا غسالخانه است...!

 

ما همه چیز داریم اما،جان نداریم....

اصالتا مرگ چیست..؟یعنی مرگ وجود داره..؟! من که فکر نمیکنم مرگی وجود داشته باشه..! میدونید چرا؟

مگه خود خدا نگفته که مرگی در کار نیست و فقط یه جابه جایی است از دنیای نسبی به دنیای مطلق؟!

وااای.... پس این همه هراس چرا؟ چرا اینقدر از رفتنمون می ترسیم..؟   

 ...آهان ! شایدم از جواب پس دادن بعدش میترسیم ... آره؟

اما خاک...! رفقا میگم بیاید فکر کنیم که مردیم...می ترسید  نه؟  راستش من که خیلی می ترسم...

  از خاک بر آمدیم وبر خاک شدیم...

 

درسته که میگن خاک یه  قدرت و نیروی جادویی داره که آدم رو آسوده و آروم می کنه ....

 خوب این برای داغداراست نه برای ما که الان مردیم و زیر خاکیم...  

 سنگ لحدم چیدن...ظلمت و تاریکی محض...!

دیگه راه برگشت وفرار هم نداریم.. تازه یاد خرابکاری هامون افتادیم و اصلاحش...!

دیگه برگشتی ممکن نیست ...تموم شد!    عجب دنیای بی وفا یی است...

 

   کاش در کنج عدم بی دردسر می سوختم...

                                             همچو شمعم کرد راه مرگ روشن زندگی...

 

 و چه خوب است رفقا قبل ازینکه به حسابمون برسن خودمون به حساب ها برسیم...!

این دوبیت به نظرم خیلی زیباست بهش فکر کنید...

  

      نیست با مژگان تعلق اشک وحشت پیشه را

                                                       دانه ما دام راه خویش داند ریشه را 

       عیش ترک خانمان ازمردم آزاد پرس...

                                                  کس نداند جز صدا قدر شکست شیشه را   

                              من میدونم که روزی خواهم مرد ، پس مرا در خاک می گذاريد

 مرا رو در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدونند که سیاه بخت بوده ام

    چشمانم رو باز بگذارید ، تا تمامی جهان بدونند که چشم

 انتظار از این دنیا رفته ام

    دستم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدونند که  چیزی از

این دنیای پر از نفرت همراهم نبرده ام

  و در آخر یک پارچه سیاه بر تابوت بکشید ، تا همگان بدونند هر

 چه ظلمت بود کشیدم!

 

انا لله واناالیه راجعون

                                      

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:2  توسط سید رسول   |